Ders 52
6 - 10
Bugünün dersleri şu düşünceleri kapsar:
6) "Altüstüm çünkü orada olmayan bir şey görüyorum."
Hakikat korkutucu değildir. Hakikatin beni altüst etmesi imkânsızdır. Hakikat sadece mükemmel huzur getirir. Altüst oluşum, hakikati kendi uydurduğum illüzyonlarla değiştirdiğim anlamına gelir. İllüzyonlar üzücüdür çünkü onları ben gerçek kılarım ve böylece hakikat bana illüzyon gibi görünür. Benim bu karmaşam Tanrı'nın Yaratımını etkileyemez. Ben her zaman hiç olmayan sebepler yüzünden altüstüm.
7) "Sadece geçmişi görüyorum."
Bakarken aslında gördüğüm dünyayı yargılıyorum. Bunu da görmek diye adlandırıyorum. Geçmişi herkesin ve her şeyin önünde tutuyorum ve hepsi bana "düşman" gibi görünüyor. Kendimi bağışladığımda ve Kimliğimi hatırladığımda, gördüğüm herkesi ve her şeyi kutsayacağım. Geçmiş diye bir şey olmayacak ve bu yüzden "düşmanlar" da olmayacak. Daha önce görmeyi başaramadığım her şeye sevgi ile bakacağım.
8) "Zihnim geçmişe ait düşüncelerle meşgul."
Sadece kendi düşüncelerimi görüyorum ve zihnim geçmişle meşgul. O zaman neyi şu anda olduğu gibi görebilirim? Geçmişle oyalanmamın amacının, şu anın zihnimde yerini almasına izin vermemek olduğunu fark etmek istiyorum. Zamanı Tanrı aleyhine kullanmaya çalıştığımı anlamak istiyorum. Geçmişten vazgeçmeyi öğrenmek istiyorum çünkü bunu yaparak fark ediyorum ki aslında vazgeçtiğim şey, hiçbir şey.
9) "Hiçbir şeyi gerçekte olduğu haliyle görmüyorum."
Hiçbir şeyi gerçekte olduğu haliyle görmüyorsam, aslında gerçekte hiçbir şey görmediğim söylenebilir. Çünkü aslında görebileceğim tek şey, şu an olandır. Burada yapmanız gereken seçim geçmişle şimdi arasında değil, görmek veya görmemek arasında yapılan bir seçimdir. İllüzyonları görmeyi seçtim ve bu, vizyonumu kaybetmeme yol açtı. Şimdi tekrar seçim yapıyorum ve gerçekten görmeyi seçiyorum.
10) "Düşüncelerim hiçbir anlam ifade etmiyor."
Bana özel olan hiçbir düşüncem yoktur. Yine de farkında olduğum tek şey "özel" düşüncelerdir. Bu düşünceler ne anlama gelebilir? Özel düşünceler yoktur dolayısıyla anlamsızdırlar. Fakat benim zihnim, yaratımın ve dolayısıyla Yaratıcısının bir parçasıdır. Kendi yarattığım zavallı ve anlamsız "özel" düşünceleri düşünerek hakikaten benim olan evrensel düşüncelerin önüne set çekmeyi gerçekten istiyor muyum?