Ders 81
61 – 62
61) "Ben dünyanın ışığıyım."
Dünyaya ışığı, aydınlanmayı getirme görevini alan ben, ne kadar da kutsalım! Kendi Kutsallığım karşısında dingin bir şekilde duruyorum. Sıcak ve sakin ışığın içerisinde tüm çelişkilerim yok oluyor. Bu huzurun içinde Kim Olduğumu hatırlıyorum.
Özellikli durumlar çıktığı anda bu düşünceyi şu şekilde uygulayın:
"Dünyanın ışığını içimde saklamayacağım.
Dünyanın ışığının görüntümü aşarak yansımasına izin veriyorum.
Işık gelince gölge ortadan kalkacak."
62) "Bağışlamak, dünyanın ışığı olarak benim görevimdir."
Görevimi kabul edersem, içimdeki ışığı görürüm. Bu ışık gelir ve benim görevimi görebilmem için görüşümü daha da berraklaştırır ve mükemmelleştirir. Kabul etmek için görmeyi bekleyemem çünkü bağışlamanın gerçekten ne olduğunu hala bilmiyorum. Fakat ışığın içinde, onu gerçekten göreceğime güveniyorum.
Özellikli durumlarda uygulama şekli şöyle olmalıdır:
"Bu durum bana bağışlayıcılığın anlamını öğretecek.
Görevimi niyetimden ayırmayacağım.
Bunu (durumu/kişiyi vs.), bağışlamanın dışında alakasız bir amaç için kullanmayacağım."