Ders 137
"İyileştirildiğimde yalnız başıma iyileştirilmem."
Tanrı'nın Niyetine ev sahipliği yapmak istemez miydiniz? Siz aslında sadece kendinizi eve davet ediyorsunuz. Bu davet reddedilebilir mi? Zaten olması kaçınılmaz olanın olmasını talep edin. Böylece asla başarısız olamazsınız. İllüzyonları seçmek, gerçekte var olmayanın ve asla var olamayacak olanın olmasını istemektir. Böyle bir istek asla başarılı olamaz. Bugün, zihnimizde sadece hakikatin var olmasını talep ediyoruz. Bu şekilde iyileştiren düşünceler, iyileşmiş olandan iyileşmeyi bekleyene akar çünkü onlar bir olduklarını hatırlarlar.
Her saat geçtiğinde, görevimizin iyileşmek ve böylece bize verilen şifayı dünyaya taşımak olduğunu hatırlayalım. Acıyı bırakıyoruz neşeyi alıyoruz, cezalandırmayı bırakıyoruz kutsama alıyoruz, bölünmüş algıdan vazgeçerek Tanrı'nın huzurunu alıyoruz. Böyle bir hediyeyi almak için saatte bir dakika vermeye değmez mi? Her şeyi sunan hediyeler karşılığında istenen bu kadar kısa bir zaman, çok küçük bir talep değil midir? Bu hediye için hazırlanmalıyız. Bunun için güne başlarken ve gece yatmadan önce ondakikanızı şu düşünceleri düşünmeye ayırın:
"İyileştirildiğimde yalnız başıma iyileştirilmem. İyileşmemi dünyayla paylaşmak istiyorum. Hastalık, benim Tek Benliğim olan Tanrı'nın Evladının zihninden temizlensin."
Bugün, gün boyunca iyileşmekte olduğunuzun farkında olun ve iyileştirilmeye izin verin. Sessizlik içinde dinlendiğiniz süre içerisinde, aldıkça vermeye ve Tanrı'nın Düşüncesinin tüm aptalca hayallerin yerini almasına hazır olun. Şimdi hep birlikte hastalığı iyileştirmeye, saldırıyı kaldırmaya ve kutsamaya geliyoruz. Gününüzün her saati kayıp giderken görevinizi unutmayın.
Amacınızı hatırlamak için şu cümleyi kullanabilirsiniz:
"İyileştirildiğimde yalnız başıma iyileştirilmem.Kardeşlerimi kutsuyorum çünkü ben ancak onlarla birlikte iyileşirim, çünkü onlar da ancak benimle iyileşebilir."